شمیم تغییر

شمیم تغییر...

بودخروسی به دهستان ماشادوغزلخوان وشیرین اداگاه سحربرلب بامی بلندگشت گرفتاربه زورکمنداهل محل باسخن کدخداسرزتن وی بنمودند جدابال و پرش بالش نرمینه شدسیخ فروبرجگروسینه شدخورده شد آن ماکی شوریده بختتاکه بخوابنداهالی به تختبس که خروس ده ما هر سحربانگ برآوردکه ای بی خبروقت تلاش است نه غفلت وخوابوابرهانیدخودازاین عذابکشته شد آن راوی بیدارباشتانکندفتنه بپا ازمعاشجرم خروس این بودازماجراکزهمگان خواست بخیزندزجااکبرعسکری + نوشته شده در  شنبه بیست و پنجم شهریور ۱۴۰۲ساعت 0:46&nbsp توسط اکبرعسکری  |  شمیم تغییر...ادامه مطلب

شمیم تغییر...

آه بانو چقدر مظلومیسرمویت دوباره درگیرندتا کمی رو سری عقب برودشیخ و ملا بهانه می گیرندوای بانو چقدر تنهاییدیگ واپس گرا بجوش آمدچادرت را بچسب محکم ترگشت ارشاد چکمه پوش آمدفصل پاییز اول مهراستبوی باروت و جوی خون جاریستاشگ گل رنگ مادران شریفسیل آسا به روی خون جاری استبخدا تو الهه ی نازیجای تو نیست در ون ارشادناز بانو مواظب خود باشدر نیفتی تو با زن ارشاداز فقیهان که انتظاری نیستقدر تو در حجاب می بینندجای توقلب عاشقان باشدپاکیت بی نقاب می بینندروح شعر و هنر به غمازیزندگی زن هوای آزادیشور وشوق و شعف به طنازیزن نگو زن خدای آزادیروسری برندار بانو جاندین مردم به تار مو بسته استبی هوا کوچه را قدم نزنیکوچه بن بست روبرو بسته استباتمام غرور می گویمزندگی زن هوای آزادیباتمام خلوص می خواهمتن و جانم فدای آزادیاکبرعسکزی + نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم اسفند ۱۴۰۱ساعت 11:22&nbsp توسط اکبرعسکری  |  شمیم تغییر...ادامه مطلب

روی سنگی نشسته ام غمگیندر غروبی به رنگ خاکسترگرد و خاکی غلیظ می باردبه سر وصورت و به سینه و سراوج گرما هوای خرما پزآسمانی گرفته و سنگینزیر آوار زندگی مردیم تف براین  زندگی بس ننگینکاش می شد دوباره برگردمبه همان دوره ی رضا خانیاین که گفتم ز روی ناچاریستزندگی نیست جز  پشیمانیمن که در زندگی  قوی بنیانسنگ زیرین آسیا بودمدارم از دست می روم ای وایواقعا ذره ذره فرسودمطفل من طفل آرزوهایمباتوام بعد من چه خواهی کردمثل من ذره ذره خواهی مردزیر ماشین نیهلیسم دردیا به جنگل به کوه و چاه و مغاربه کجاها پناه خواهی بردهمه جا دود سرب و باروت استزندگی را   به گور باید بردروی سنگی نشسته ام غمگیندر غروبی به رنگ خاکسترگرد و خاکی غلیظ می باردبه سر وصورت و به سینه و سر اوج گرما هوای خرما پزآسمانی گرفته و سنگینزیر آوار زندگی مردیمتف براین  زندگی بس ننگین کاش می شد دوباره برگردمبه همان دوره ی رضا خانیاین که گفتم ز روی ناچاریستزندگی نیست جز  پشیمانی من که در زندگی  قوی بنیانسنگ زیرین آسیا بودمدارم از دست می روم ای وایواقعا ذره ذره فرسودم طفل من طفل آرزوهایمباتوام بعد من چه خواهی کردمثل من ذره ذره خواهی مردزیر ماشین نیهلیسم درد یا به جنگل به کوه و چاه و مغاربه کجاها پناه خواهی بردهمه جا دود سرب و باروت استزندگی را   به گور باید برداکبرعسکرینیهلیسم به معنی هیچ وبی ارزش + نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم خرداد ۱۴۰۱ساعت 2:40&nbsp توسط اکبرعسکری  |  شمیم تغییر...ادامه مطلب