شمیم تغییر

روی سنگی نشسته ام غمگیندر غروبی به رنگ خاکسترگرد و خاکی غلیظ می باردبه سر وصورت و به سینه و سراوج گرما هوای خرما پزآسمانی گرفته و سنگینزیر آوار زندگی مردیم تف براین  زندگی بس ننگینکاش می شد دوباره برگردمبه همان دوره ی رضا خانیاین که گفتم ز روی ناچاریستزندگی نیست جز  پشیمانیمن که در زندگی  قوی بنیانسنگ زیرین آسیا بودمدارم از دست می روم ای وایواقعا ذره ذره فرسودمطفل من طفل آرزوهایمباتوام بعد من چه خواهی کردمثل من ذره ذره خواهی مردزیر ماشین نیهلیسم دردیا به جنگل به کوه و چاه و م...

ادامه مطلب